BİR URFA HİKAYESİ; Kahverengi bağcıklı kundura...

Yokluğun olağan olduğuna, açlığın sıradanlığına, umudun sonsuzluktan doğduğuna inanırdık viraneye terk edilmiş gecekondularımızda...Bizi kimsesizliğimize hapseden o eski zamanlarda, kendi halinde...

Yokluğun olağan olduğuna, açlığın sıradanlığına, umudun sonsuzluktan doğduğuna inanırdık viraneye terk edilmiş gecekondularımızda...

Bizi kimsesizliğimize hapseden o eski zamanlarda, kendi halinde biçare ve sevecen yoksullardık hepimiz...

O garip mahallede, zamanı hapsetmiş eskinin içinde, "yeni nedir", iyi nedir, doğru nedir diye ararken çok ama çok yorulurduk...

Kötülüğü bağrında, merhameti yüreğinde saklayan sokaklarımızda; farkındaydık ki biz aslında külliyen unutulmuştuk!..

Çünkü "kaçakçı" damgasıyla unutulmuştuk...

Yoksulluk adına unutulmuştuk, çaresizlik ve "kötü"lük adına unutulmuştuk...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
AKP'nin seçimi, rehavetin tuzağı!.. 13 Temmuz 2020 | 2.493 Okunma Ayasofya, takiye, akıbet!.. 12 Temmuz 2020 | 676 Okunma Yağmanın ihanetinde Türkiye!.. 11 Temmuz 2020 | 147 Okunma Dinamitten yıkıma, kırbaçtan ranta... 10 Temmuz 2020 | 56 Okunma Büyük yıkım kapıda mı?.. 06 Temmuz 2020 | 2.186 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar