Hürriyet’in Beyoğlu’na yansıttığı patoloji...

Nostalji duygusu politik bir parametre olabilir mi? “Eskinin daha iyi olduğu”na dair bir yanılsama gerçekten vardır. Kimse yaşadığı günlerde, o günün değerini o derece fark etmezken...

Nostalji duygusu politik bir parametre olabilir mi? 

“Eskinin daha iyi olduğu”na dair bir yanılsama gerçekten vardır. Kimse yaşadığı günlerde, o günün değerini o derece fark etmezken, “yaşanmış” olan zaman bizden uzaklaştıkça, yani aslında tespitlerde hata oranı arttıkça, eski zamanlar gözümüzde büyülü anlara dönüşebilir. Bir kitapta okumuştum, “Muhtemelen” diyordu, “Cilalı Taş Devri’nde yaşayanlar Taş Devri’ne öykünüyorlardı.” 

Bunun kişisel bir eğilim olduğunu düşünürüz. Ancak, şu anki Türkiye’ye baktığımda bunun toplumsal/siyasi bir yansımasının olduğu ve hatta üzerine abanıldığı gözüküyor. 

Dün, Hürriyet gazetesinde Çınar Oskay’ın İlber Ortaylı ve Vedat Milor ile çıktığı bir Beyoğlu gezisi söyleşisi vardı. Nostalji duygusu ve mekankoli o kadar yoğundu ki, sonunda “Sweet Child o’ Mine” şarkısına rast gelinen noktada, insanlar ağlamaya bile başlamıştı. Beyoğlu’nun yas müziği Guns N’Roses’tan gelmişti. Duygusal anakornizm ve yapaylık karmaşasının lapsu

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Keşke o kadar basit ve kolay olsa… 26 Eylül 2020 | 198 Okunma Model çok net… 24 Eylül 2020 | 359 Okunma Basit bir tartışma değil… 19 Eylül 2020 | 233 Okunma Beceremedin Macron… 17 Eylül 2020 | 468 Okunma Bana dostunu söyle... 12 Eylül 2020 | 1.967 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar