Asım, ah!

Sene ’96 ya da ’97 olabilir. Benimle tanıştığı gün Kartal’da bir eve gitmiştik. Lise öğrencileri vardı. Şahane çocuklardı. “Bunlara Sezai Karakoç’u, Zarifoğlu’nu anlat”...

Sene ’96 ya da ’97 olabilir. Benimle tanıştığı gün Kartal’da bir eve gitmiştik. Lise öğrencileri vardı. Şahane çocuklardı. “Bunlara Sezai Karakoç’u, Zarifoğlu’nu anlat” demişti. Ben 20 yaşında, bıyıklarının terlemesi tamamlanmamış bir şairdim. Asım ise Asım’dı işte. Bizim Asım. Asım Gültekin. Onu ilk tanıdığımda hangi derdin peşindeyse, vefatının 20 gün öncesinde konuştuğumuzda da aynı derdin peşindeydi.

Bizim İslâmcı gelenekte “abi”lik isimli bir...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Cenahlar, kompartımanlar, öküzler ve Koyu Bilaller 15 Ağustos 2020 | 2.348 Okunma Dünyanın en zor sorusu 09 Ağustos 2020 | 210 Okunma Otuz altı bin mandacı 08 Ağustos 2020 | 573 Okunma Denge, birazcık denge 04 Ağustos 2020 | 709 Okunma Vahim bir yanlış: Kültür Bakanlığı 02 Ağustos 2020 | 513 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar