Aptallar, cevabın şu olduğunu görmüyorlar: Çünkü

Ortalığı kasıp kavuran, hakkında olumlu-olumsuz bir sürü şey yazılan Susamam şarkısı yayınlandığında geleneksel Buruciye Şiir Akşamları’na katılmak üzere Sivas’a doğru...

Ortalığı kasıp kavuran, hakkında olumlu-olumsuz bir sürü şey yazılan Susamam şarkısı yayınlandığında geleneksel Buruciye Şiir Akşamları’na katılmak üzere Sivas’a doğru yoldaydım ve elimde tekrar okuduğum bir kitap vardı. Yeni çevirisi Ketebe Yayınları’ndan şu yakınlarda çıkan Saraybosna Blues. Semezdin Mehmedinoviç imzalı bu modern başyapıt, “savaşın içinden” yazılmış bir eser.

Peki ama Susamam’ın Saraybosna Blues’la ilgisi ne? Anlatmayı deneyeceğim.

Önce kitabın “Fotoğrafçılar” yazısından bir alıntı yapayım: “Saraybosnalı fotoğrafçılar -yurtdışından gelen maaşlarını gazete, haftalık yayınlar veya sanat dergilerinden alarak ölüm ticareti yapan meslektaşlarının aksine- bu şehrin tek tarihçileridir. Aldıkları görev, bizde çok nadir görülen entelektüel bir ahlakla işaretlenir.”

Çok mu dolaylı oldu? O zaman bir başka paragrafla açayım meseleyi: “Herkes diyorum, ama ilk önce sessiz kalan, Saraybosna gecelerinde saklanan, en azından şehirleri bombalarla yerle bir etmenin doğru olmadığını söyleme ahlaki zorunluluğundan kaçan entelektüellerden bahsediyorum.”

Soru budur şu noktada değil mi? “Susamam, o ahlaki zorunluluktan kaynaklanan bir çağrı, bir çığlık değil midir?”

Cevapsa maalesef ve ne yazık ki şu: Hayır!

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Tek gerçek kavga: Ekmek kavgası 17 Eylül 2019 | 569 Okunma Neredesin Yusuf? 15 Eylül 2019 | 362 Okunma Cadde, buzdolabı ve sırat köprüsü 14 Eylül 2019 | 167 Okunma Aptallar, cevabın şu olduğunu görmüyorlar: Çünkü 10 Eylül 2019 | 3.158 Okunma Bir kuyuya nasıl düşmeli insan? 08 Eylül 2019 | 202 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar