Yalnız Efe... 2020 ve Ömer Seyfettin!

*Sabahtan beri yürüyorduk. Düşe kalka geçtiğimiz sarp keçi yolları bazen sel yarıkları içinde kayboluyor, bazen sık fundalıklardan ayrılarak, dibinde sivri sivri çam tepeleri görünen karanlık çukurlara sapıyordu.

Ayı avına gidiyorduk.
Kılavuzum Kum dere köyünün en namlı nişancılarındandı. Beraber tırmanacağımız yüksek ormanlı dağların daha çok uzağındaydık.
Vakit vakit ince bir yağmur serpeliyordu.
Güneş yoktu. Nihayetsiz mor bir kubbeyi andıran dumanlı gökten sonsuzluğun geçmiş saatlerini hatırlatır gamlı guguk sesleri aksediyordu. Artık iyice yorulmuştum.
Omzumdaki martin gittikçe ağırlaşıyordu.
-Biraz dinlensek, dedim.
Kılavuzum güldü. Onun kır çember sakallı şen çehresi pembeleşti:
-Kesildin mi? diye sordu.
Sırtında çiftesi ile üç günlük yiyeceğimizden başka benim kebemi de taşıyan bu dinç köylüye yorgunluğumu söylemedim.



YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
SABAH yeniden doğuyor!.. Türkiye için!.. 28 Ekim 2020 | 15 Okunma İmamoğlu Başkan’ın “Komik” ekibi... 27 Ekim 2020 | 8.129 Okunma Sevgili Ahmet’in ardından... 25 Ekim 2020 | 374 Okunma Almanya’da neden korona paniği var? 24 Ekim 2020 | 914 Okunma Kurallar!.. Şımarık ünlüler... Ve özgürlük... 23 Ekim 2020 | 1.200 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar