Charlie’nin çiçekleri..

Pazar günleri, eski pazar yazılarımdan seçmeler verme geleneğini, bugünkü kuşakları da dikkate alarak sürdürüyorum.

 10 Eylül 1994'te yayınlanan bu yazımı, özellikle her sabah asansör beklerken, ya da asansör içindeyken, birbirlerinden "Allah'ın selamı"nı bile esirgeyen meslektaş ve güya Sabahtaşlarıma ithaf ediyorum. Okumalarında yarar var.

***

Bu gerçek öyküyü Readers Digest'te okudum. Siz de okuyun istedim..

***

33 yıl önce, Teksas, El Paso'da, her sabah erken saatlerde aynı otobüse binerdik hepimiz.. Uyku mahmuru inşaat işçileri.. Aramızda bir tek yaşlı adam vardı. Dağınık, bakımsız bir yaşlı adam. Her sabah gelir, şoförün arkasındaki koltuğa oturur, hiç ses çıkarmadan giderdi.
Kent merkezinde bir Yaşlılar Evi vardı. Gazete kitap okudukları, radyo dinledikleri, yemek yedikleri.. Onun önünde inerdi.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Norveç’in şaibeli gururu Ayasofya’da... 02 Ağustos 2020 | 5 Okunma En muhteşem “Bayram” yazısı... 01 Ağustos 2020 | 11 Okunma Bir “Bayram Nostaljisi” yazısı!.. 31 Temmuz 2020 | 10 Okunma Sakın boyun eğme, Nihat Başkan!.. 30 Temmuz 2020 | 11 Okunma İşte "En Büyük Kültür Hamlesi" bu... 29 Temmuz 2020 | 123 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar