Charlie’nin çiçekleri..

Pazar günleri, eski pazar yazılarımdan seçmeler verme geleneğini, bugünkü kuşakları da dikkate alarak sürdürüyorum.

 10 Eylül 1994'te yayınlanan bu yazımı, özellikle her sabah asansör beklerken, ya da asansör içindeyken, birbirlerinden "Allah'ın selamı"nı bile esirgeyen meslektaş ve güya Sabahtaşlarıma ithaf ediyorum. Okumalarında yarar var.

***

Bu gerçek öyküyü Readers Digest'te okudum. Siz de okuyun istedim..

***

33 yıl önce, Teksas, El Paso'da, her sabah erken saatlerde aynı otobüse binerdik hepimiz.. Uyku mahmuru inşaat işçileri.. Aramızda bir tek yaşlı adam vardı. Dağınık, bakımsız bir yaşlı adam. Her sabah gelir, şoförün arkasındaki koltuğa oturur, hiç ses çıkarmadan giderdi.
Kent merkezinde bir Yaşlılar Evi vardı. Gazete kitap okudukları, radyo dinledikleri, yemek yedikleri.. Onun önünde inerdi.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Futbol Hocalarımıza büyü mü yaptılar!. 21 Eylül 2019 | 2.107 Okunma Ölümsüzlük ve sonsuzluğa doğru!. 20 Eylül 2019 | 2.328 Okunma Ne güzel şeyler oluyor, Türkiyem!. 19 Eylül 2019 | 3.018 Okunma Fener Futbol Federasyonu imiş meğer!. 18 Eylül 2019 | 3.162 Okunma “Güzel”i yazan mı var, Mehmet Barlas?. 17 Eylül 2019 | 2.580 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar