Kadınlarını öldüren ülke...

Çocuklarını, gençlerini, kadınlarını sevmeyen bir ülke olduk... Onların yaşamlarını altüst ettik, öldürdük, zindana attık. Şafağın rüzgârı dağların...

Çocuklarını, gençlerini, kadınlarını sevmeyen bir ülke olduk... Onların yaşamlarını altüst ettik, öldürdük, zindana attık. 
Şafağın rüzgârı dağların tepelerinden yamaçlara, vadilere doğru eserken onların gözlerinin içine bakın ne istediklerini anlamak için... 
Yangın merdiveni bile doğru dürüst olmayan yurtlarda ölüme teslim ettik onları. 
Alevlerin içinde cayır cayır yanarlarken sadece seyrettik. Kimilerini zindanlara attık... 
Sevmedik onları hiç... 
Kadınları öldürdük sokak ortasında... 
Öyle bir duruma geldik ki, bunlara alıştık... 
Bulanık akan ırmaklara, yaşamın gizli karanlığında bir kış sabahı seslenirken, acının orta yerinde durduğumuzu fark bile edemiyorduk. 
Yaşamın suç ortağıydık! 
Bir düşün sarmalındaydık kış güneşinin altında. Yağmurlu, karlı sabahlarda. Ayaz kirpiklerimizi donduruyordu
Perişandık! 
Acılıydık!

***

Bir kısım erkekler, babalar, oğullar, nişanlılar, kocalar; istatistiklere göre 2015’te 278, 2016’da 290 kadın ve genç kızı öldürdü
Son iki yılda 300 kadın tecavüze uğradı. 
Son bir yılda işlenen cinayet sayısı 3 bin... 
Ölümlü trafik kazalarının sayısı nereden baksanız 700-800. 
Öldük, öldürüldük sayısı ise 3 bin 800... 
Bunların 400’ü çocuk... 
Ne kadınları, ne çocukları, ne de gençleri seviyoruz... 
7 Haziran’dan sonra ölen sivil sayısı 300... 
Ölümlerle yatıp ölümlerle kalkıyoruz... 
3 bin civarında intihar var benim ülkemde... Yarısının intihar etme nedeni bilinmiyor... 
Yaşamın derinliğini, sevginin yüceliğini çoktan unuttuk biz.

***

Yves Bonnefoy’un dizeleri gibi hayat... 
“Kaldırılan kol ve döndürülen kol 
Ancak ağır başlarımız için eşzamanlıdır. 
Ama bu yeşillik ve çamur çarşaflarını atın 
Ölüm ülkesinden bir ateş kalır sadece.” 
Önünde yağmuru sürüyen rüzgârın girdiği şehirler... 
Sizi ancak o ülkenin eşiğinde aydınlatacak. 
Zamana ayak uyduracaksınız. 
Ve haykıracaksınız tüm gücünüzle... 
Hangi solgunluk vuruyor seni, yeraltı ırmağı, hangi damar kopuyor ki sende, yankılanıyor düşüşün orada! 
Ansızın tutuşuyor her şey... 
Yüzün geri gidiyor. 
Hangi artan sis saklıyor benden bakışını? 
Usul gölge uçurumu, ölümün sınırını... 
Sessiz kollar karşılıyor seni, başka bir kıyının ağaçları.
Ölüm haberleri, kör terör... 
İçimizde derinlerden gelen bir sızı...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Aşklar ve sevinçler... 09 Eylül 2018 | 2.464 Okunma Hoşça kal hüzün... 06 Eylül 2018 | 461 Okunma Bir garip yolcu... 04 Eylül 2018 | 2.309 Okunma Sevda düşleri... 02 Eylül 2018 | 2.399 Okunma Uçarı kaçarı... 01 Eylül 2018 | 84 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar