Memleket sevgisi

Görüyoruz işte... Memleketi her şart ve ahval içinde savunmaya sazlar çalıp türküler söylemek yetmezmiş... "Seher yeli"ni bilmek, durduğun yeri sevmek değilmiş, leylim ley...


Memleket neymiş?
Elbette folklorundan ibaret değilmiş...
Ve elbette "Kahrolsun emperyalizm" sloganları atarak antiemperyalist olunmuyormuş...
Yani yüreğini kaptırmışsan bir kere allı pullu yabancı pohpohlanmalara...
Kendini kime sorsan fark etmez, leylim ley...

***

Solculuk işte böyle yukarıda tasvir ettiğim biçimde çürüdü, çürütüldü içten içe...
Sazlarının üzerine ayın şavkı vurunca, "yerli" olduklarını sananlar, ezan okununca öfkeye kapılan, sala okununca müezzin taşlayan zombilere çevrildiler.
Cihangir'in ağızlarına sakız edilen türkülerden "memleket bilgisi ve sevgisi" çıkmazdı, çıkmadı.
Şimdilerde Nişantaşı'yla el ele tutuşan muhafazakarlığın da nasıl liberalleştiğini ve memleketi yerine (ne idüğü belirsiz) "evrenselciliği" tercih etmeye başladığını izliyoruz.

***

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Üzerimizde bir “şey” deniyorlar! 20 Ağustos 2019 | 2.175 Okunma Hep böyle yapacak! 19 Ağustos 2019 | 139 Okunma Altını çizdiğim satırlar-82 18 Ağustos 2019 | 58 Okunma Zaman akıp geçerken: Minik uykusuzluklar... 17 Ağustos 2019 | 36 Okunma Karanlık 15 Ağustos 2019 | 41 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar