Memleket sevgisi

Görüyoruz işte... Memleketi her şart ve ahval içinde savunmaya sazlar çalıp türküler söylemek yetmezmiş... "Seher yeli"ni bilmek, durduğun yeri sevmek değilmiş, leylim ley...


Memleket neymiş?
Elbette folklorundan ibaret değilmiş...
Ve elbette "Kahrolsun emperyalizm" sloganları atarak antiemperyalist olunmuyormuş...
Yani yüreğini kaptırmışsan bir kere allı pullu yabancı pohpohlanmalara...
Kendini kime sorsan fark etmez, leylim ley...

***

Solculuk işte böyle yukarıda tasvir ettiğim biçimde çürüdü, çürütüldü içten içe...
Sazlarının üzerine ayın şavkı vurunca, "yerli" olduklarını sananlar, ezan okununca öfkeye kapılan, sala okununca müezzin taşlayan zombilere çevrildiler.
Cihangir'in ağızlarına sakız edilen türkülerden "memleket bilgisi ve sevgisi" çıkmazdı, çıkmadı.
Şimdilerde Nişantaşı'yla el ele tutuşan muhafazakarlığın da nasıl liberalleştiğini ve memleketi yerine (ne idüğü belirsiz) "evrenselciliği" tercih etmeye başladığını izliyoruz.

***

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Hala göremiyorsan... 07 Temmuz 2020 | 2.416 Okunma Hala göremiyorsan... 07 Temmuz 2020 | 36 Okunma Ağzımı burnumu kapatıyorum ama zihnim açık! 06 Temmuz 2020 | 1.865 Okunma Manzara 05 Temmuz 2020 | 88 Okunma Cumartesi notları: “Anlar abdal olan, anlar” 04 Temmuz 2020 | 142 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar