Denize bakmak...

Kıyısında oturduğum denize doğru eğiliyorum... Denize bakmak bambaşka bir serüven. Orada çünkü gökyüzü de var, dipteki dünya da... Denize bakan insan, durgun suya bakan gibi kendine tutkun bir narsist olamıyor;...

Kıyısında oturduğum denize doğru eğiliyorum...
Denize bakmak bambaşka bir serüven.
Orada çünkü gökyüzü de var, dipteki dünya da...
Denize bakan insan, durgun suya bakan gibi kendine tutkun bir narsist olamıyor; çünkü aksini göremiyor.
Denize bakmak, ötekini sevmeye başlamak aslında...
Dipteki çakılların harelenişine bakmayı sevmem bundan belki...
Ve ufka; beni çağıran uzaklığa dalıp gitmem...

*** Eski bir yazımın biraz düzeltilip kısaltılmış girişi yukarıdaki satırlar...
2006 yılından...
Değerli bir okurum saklamış, geçen gün Telegram kanalıma aktardı ve beni eski günlerime götürdü.
Yazım denize bakıp düşüncelere dalışımdan ibaret...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Biraz ders mi çalışsak?.. 04 Temmuz 2022 | 264 Okunma Şimdi her yer Demirperde 03 Temmuz 2022 | 91 Okunma Cumartesi Notları: Biber kokusuz olmaz! 02 Temmuz 2022 | 76 Okunma Dehşet verici! 01 Temmuz 2022 | 127 Okunma Cıvıklar 30 Haziran 2022 | 189 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar