"Hem unuttum hepsini, hem de bir bir aklımda"

28 Şubat darbesinin üzerinden 23 yıl geçti. Henüz bir asrı tamamlamamış “genç cumhuriyet” için hatırı sayılır bir zaman dilimi. Çeyrek yüzyıl handiyse.

Üzerinden bu kadar uzun zaman geçmiş olması, tarihe tanıklık adına hatırı sayılır bir yaşa eriştiğimizin de göstergesi.

O yıllarda üniversite sıralarında olanlar, bugün çocuklarını hazırlıyor üniversiteye.

Ve muhtemelen 28 Şubat bir şey ifade etmiyor onlara. Yaşadıklarımızı anlattığımızda ne demek istediğimizi idrak dahi edemiyorlar.

Başörtüsüyle okula giremiyorduk dediğinizde yüzümüze tuhaf bir nazarla baktıkları oluyordu. 15 Temmuz’u yaşayınca, Meclis’in bile bombalanabildiğini, halkın üzerine kurşun yağdırıldığını görünce ancak 28 Şubat için anlattıklarımıza inanabildiler. Çünkü Türkiye’nin makus tarihi onlara da bir miras bıraktı böylece. Hem de darbelerin en kalleşçesi...

Neyse ki 10 yılda bir demokrasimizi yoklayan darbe tecrübesi nihayet destansı bir hal

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Kovit 19, insanlığı hizaya getirir mi? 08 Nisan 2020 | 3.073 Okunma CHP neymiş, hatırladık! 03 Nisan 2020 | 4.727 Okunma Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak; evet ama nasıl olacak? 01 Nisan 2020 | 2.809 Okunma Helal rızık ve bağışıklık 27 Mart 2020 | 3.299 Okunma 'Büyük kapanma'ya ruhun tepkisi 25 Mart 2020 | 2.900 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar