Sahur mânileri

Eski ramazanların en önemli özelliklerinden biri mânilerdi. Anonim halk şiirinin en küçük nazım biçimi olan bu mâniler sahurun habercisi ramazan davulcularının nesilden nesile söyleyerek taşıdığı deyişlerdir...

Öyle ki, ramazanın on beşinden sonra ramazandan ziyade bahşiş toplamaya yönelik konuları içeren mâniler için kahvelerde yarışmalar da düzenlenirmiş...
Yarışmaya katılacak olanlar yüksek bir yere oturur ve yarışma başlarmış. Mânicilerden biri "ayak" atar, yanındaki hemen o ayağa uygun cinaslı bir beyti okumak zorunda kalır, bunu gerçekleştiremediği an saf dışı olurmuş... Geçmişin mânileri bugün kültürel değerlerimiz arasında birer 'anı' olarak var olmaya çalışıyorlar. İşte mânilerden hâlâ akılda, kenarda, davulcuda kalanlar...

Arnavut musun Tatar mısın?
Ekşili çorba yapar mısın?
Sana davul çalıyorum amma,
Acaba sen oruç tutar mısın”

Bu aya sultan ay derler,
Kaymakla baldan yerler;
Ezelden âdet kılınmış,
Davulcuya bahşiş verirler.


YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Kiminin parası, kiminin duası... 17 Eylül 2019 | 82 Okunma Çelişki 15 Eylül 2019 | 128 Okunma Aşure 10 Eylül 2019 | 62 Okunma Cibilliyet 08 Eylül 2019 | 118 Okunma İki şey... 03 Eylül 2019 | 295 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar