Keşfedilecek bir şey yok

Yunanistan’ın 25 Mart 1821’den, yani kurulduğu günden bu yana tek hırsı büyümek, genişlemek oldu. Ulusal tasavvurlarının adı bile “büyük rüya.” Kitaplarında bu rüya “kaybedilmiş toprakları edinmek" olarak açıklanıyor.

Yunanistan’ın 25 Mart 1821’den, yani kurulduğu günden bu yana tek hırsı büyümek, genişlemek oldu. Ulusal tasavvurlarının adı bile “büyük rüya.” Kitaplarında bu rüya “kaybedilmiş toprakları edinmek” olarak açıklanıyor. 1919’da Venizelos’un Paris Konferansı’na sunduğu haritada, Arnavutluk ve Bulgaristan’ın yarısı, Ege, Marmara ve Karadeniz bölgeleriyle, Adana’ya kadar Akdeniz sahilleriyle Anadolu’nun yarısı ve tabii Ege Denizi’nin tümü Yunanistan’a ait olması gereken yerler olarak gösterilmişti.

O tarihe kadar beş kez İngiltere-Fransa tarafından Osmanlı’dan ve Balkan ülkelerinden kopartılan topraklarla genişletilen ve Paris’te haritasına vaat alan Yunanistan’ın hayali gerçekleşemedi. Avrupa’nın bu şımarık çocuğu 100 bin gencini kurban verdiği bu maceradan tamamen eli boş dönmedi. Türkiye’nin savaş sırasında İtalya’ya emanet ettiği 12 Ada’nın kendisine verilmesi için 20 yıl Avrupa’da kampanya yürüttü. İtalya’nın İkinci Dünya Savaşı sıkıntıları için İngiltere, Fransa ve ABD’nin desteğini kazanmak umuduyla adaları Yunanistan’a vermesi, Türkiye’nin de savaştan sıyrılmak için doğru yanlış birçok denge çabasına girmesi nedeniyle ne yazık ki ciddi bir itirazla karşılaşmadı.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Neden Fransa? 19 Ekim 2020 | 561 Okunma Siz kimden aldığınız yetkiyle... 15 Ekim 2020 | 502 Okunma Ne yapacağını açıklamak demokratik bir kural değil mi? 12 Ekim 2020 | 47 Okunma Rubin denen ‘rubbish’ 08 Ekim 2020 | 115 Okunma Ermenistan neden kudurdu? 05 Ekim 2020 | 715 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar