Üzüntü yarışması

Neslican'ın ölümü çoğunluğumuzu çok üzdü. Kesin. Hepimiz duygularımızı bir şekilde dile getirmeye çalıştık. Kimilerimiz abartılı tepkiler verdik ama iyi niyetliydik.

Kimi ahmaklar ise saçma sapan tepkiler göstererek, ahmaklıklarını kanıtlama yarışına girdiler.

Bunların bazılarının akademisyen olması durumu değiştirmedi.

Akademisyen olmak, ahmaklığın çaresi değil.

Hele hele insanlıktan çıkmamanın garantisi hiç değil.

Tüm bunların dışında bir şey söylemek gerekirse...

Bu konudaki iyi niyetli ve kötü niyetli her türlü tepkimizi, söylemimizi dile getirirken bir şeyi hiç aklınızdan çıkarmayın.

Türkiye'de tüm bunları okuyan, tüm bunları dinleyen ve tüm bunlardan olumlu veya olumsuz etkilenen yüzbinlerce kanser hastası var.

Lütfen şunu unutmayın.

Neslican'la ve hastalığı ile ilgili yazdığınız her satır, binlerce kanser hastasının yaşamını, yaşam kalitesini, geleceğe bakışını, gelecekten ve tedavilerden beklentisini etkiliyor.

İyi yönde veya kötü yönde.

Bilemiyorum.

Ama etkilediği kesin.

Bu nedenle rica ediyorum, Neslican sonrası özellikle köşe yazılarımızı ve sosyal medya paylaşımlarımızı "Kim daha üzgün" ya da "Kim daha acıklı yazabiliyor" yarışmasına çevirmeyin.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Her zamanki gibi tam da istediğimiz şekilde 18 Ekim 2019 | 9.590 Okunma Bu son mektup 17 Ekim 2019 | 6.672 Okunma Ziraat'ten tutku ortaklığı 16 Ekim 2019 | 7.139 Okunma Sizin ne işiniz var önce onu söyleyin! 15 Ekim 2019 | 7.757 Okunma Akıncı ve bizdekiler 14 Ekim 2019 | 6.796 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar