Gülencilerin tasfiyesi nasıl yapılmalı

Şu gerçeği işin başında itiraf etmemiz lazım: Gülen örgütlenmesi bu ülkede en uzun vadeli, planlı ve rasyonel düşünen, kendi amacına yönelik olarak en ‘bilinçli’ adımları...

Şu gerçeği işin başında itiraf etmemiz lazım: Gülen örgütlenmesi bu ülkede en uzun vadeli, planlı ve rasyonel düşünen, kendi amacına yönelik olarak en ‘bilinçli’ adımları atmış organizasyondu. Devlet bile böyle bir bütünlüğe ve iç tutarlılığa sahip değildi. Buna maneviyat zeminini ve onun eklediği motivasyonu koyduğunuzda belki de bu örgüt Türkiye’nin başarıya kilitlenmiş tek yapılanmasıydı. Kötü niyetli olması ve sonuçta işi cinayete kadar vardıran bir gözü dönmüşlükle davranması diğer gerçeği bize unutturmasın…

Çünkü buradan kendimiz için bir ders çıkarmamız mümkün. Devletin ne denli laçka halde olduğunu, devletle siyaset arasındaki kopukluğun ne kadar tehlikeli olabileceğini, siyasi partilerin bencilliğe endekslenmiş siyaset anlayışlarının sonuçta devleti zayıflattığını, toplumun devlete uzaklığının vatandaş sorumluluğunu ortadan kaldırdığını bir kez daha görmüş olduk.

***

Şimdi bir rehabilitasyon ve restorasyona ihtiyaç var. Bunu da hiçbir parti tek başına yapamaz. İktidar süreci yönetme, muhalefet ise uyarıcı destek verme sorumluluğuna sahip. Yapılacak iş bir tasfiyedir… Gülencilerin kamusal alanda etkinliği olan bütün kurumsal yapılardan ‘temizlenmesi’ gerekiyor. Üstelik bu tasfiye hem çok geniş bir zeminde, hem de hızlı yapılmak zorunda.

Ne var ki bu noktada büyük bir açmazla karşı karşıyayız. Bu türden tasfiye süreçlerinde ayağınızı bir nirengi noktasına sağlam basmalı, atılan adımların meşruiyetini kendi dışınızdaki bir merci tarafından da onaylatmalısınız. Aksi halde iktidar olarak bu siyasi yükün altında kalmaktan kurtulamazsınız. Nitekim yaşanan birçok örnek geniş ve hızlı tasfiye sürecinde kontrolün kolayca elden kaçtığını, sürecin suistimale açık olduğunu, hatta amacın ters yönünde uygulamalara kapılıp gidilebilindiğini ortaya koyuyor.

***

Bunun engellenmesi için üç dayanak olabilirdi ama maalesef hiçbiri yeterince sağlam değil. Biri kurumların ilkesel kodlar ve işleyiş açısından güvenilir bir yapıda olmasıdır ama Türkiye’de zaten temel meselelerden biri kurumların çoktan çökmüş, yozlaşmış olması. İkincisi hukuk sisteminin prestijli, saygın ve güvenilir olmasıdır, ama bu ülkede öyle bir noktadan uzun zamandır çok uzaktayız. Üçüncüsü ise meşruiyetin doğrudan siyaset kurumundan türetilmesidir. Ancak son yılların gerginliği araçsallaştıran ortamı siyasi partilerin birbirleri nezdinde partner olma şansını epeyce azalttı. Yine de demokrasi açığımızın en kolay telafi edilebilecek kısmı budur, çünkü tehlike konusunda partilerin kanaatleri ortak ve sonuçta işbirliği bir istek ve irade meselesi.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Şu malum ‘bilge kral’ meselesi 24 Haziran 2018 | 5.330 Okunma Yeni bir nefes için… 22 Haziran 2018 | 2.662 Okunma Halledilemeyen bir travma olarak... 21 Haziran 2018 | 1.451 Okunma Büyüme fetişi 19 Haziran 2018 | 1.278 Okunma Dönüşü gözükmeyen yolda… 17 Haziran 2018 | 6.188 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar