Bir ağaç gördüm...

Bir ağaç gördüm bahçemde. Çırılçıplak. Yaprakları savrulmuş sert rüzgârlarla. Uçları kırılmış dallarının. Gövdesi çatlamış soğuktan....

Bir ağaç gördüm bahçemde.
Çırılçıplak.
Yaprakları savrulmuş sert rüzgârlarla.
Uçları kırılmış dallarının.
Gövdesi çatlamış soğuktan.
Yapayalnız.
Kış soğukları ağaçlara acımaz.
Öyle dururlar tek başlarına.
Kimse hatırlarını sormaz.
Umutları da kırılmış mıdır, bilemezsin.
Yeniden yapraklanır mı, bilemezsin.
Ağaç.
Tek başına.
Çırılçıplak.
Öylece durur.
Soğuk kış bahçesinde. Tek başına.

*** Ama dur, bir ses var orada.
Kökler “dayan” der gövdeye.
“Dayan, yıkılma” der.
Çatlamış gövde yer yer soyulmuş bedeniyle duyar bu sesi.
Yorgundur.
Çok yorgundur.
Kökler bırakmaz ama.
“Dayan” der gövdeye.
“Sonbaharda dökülen yaprakların vardı ya,”
“Onlar senin gücündür işte.”
“Onlar kalsiyumdur, magnezyumdur, candır, güçtür.”
“İşte onlar dökülerek bana geldi.”

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Bu seçimde neler kazanıldı? Neler kaybedildi? 15 Nisan 2019 | 165 Okunma İktidarınız var ama itibarınız yok... 08 Nisan 2019 | 575 Okunma Seçim yapmak... (Demiştim, oldu mu?) 01 Nisan 2019 | 175 Okunma İnsanlığın yükselen sesi... 25 Mart 2019 | 91 Okunma Sağlıksız toplumun dertli doktorları... 18 Mart 2019 | 123 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar