Yurtsuz kalmak

Ankara’ya ilk geldiğimde yurt çıkmamıştı. Tam 37 gün Keçiören’deki akrabalarımda kalmıştım. Akrabalar ne kadar kendi evimde hissetmem için çaba gösterse de ne kadar içten davransa da...

Ankara’ya ilk geldiğimde yurt çıkmamıştı. Tam 37 gün Keçiören’deki akrabalarımda kalmıştım. Akrabalar ne kadar kendi evimde hissetmem için çaba gösterse de ne kadar içten davransa da “yük olma” hissi o 37 gün boyunca beni hiç yalnız bırakmamıştı.

O 37 gün içinde defalarca Kurtuluş semtindeki Kredi Yurtlar Kurumu binasının önüne gidip yedek listelerdeki sıramı kontrol etmiştim.

Bu arada özel yurtlara göz atmıştım. Lüks semtlerdeki özel yurtların ücretleri, yanından geçilemez haldeydi. Zaten iki kardeş aynı anda farklı şehirlerde üniversiteye başlamıştık ve babam tek öğretmen maaşıyla ikimizi aynı anda okutmakta zorlanacaktı. Bir de özel yurt masrafı çıkarmak babama yapılabilecek en büyük zulüm olurdu.

“Daha ucuz yurtları Ulus civarında bulursunuz” demişti biri. Bir arkadaşımla o yurtları da dolaşmıştık. Ayakkabıların dışarıda çıkarıldığı, koridorlarında yeşil halılar olan, öğrencilerin takkeyle dolaştığı ilginç ilginç yurtlara bakmıştık. O ortamlarda kalamayacağımızı kısa sürede fark etmiştik. Zaten onların gözü de bizi tutmamıştı. Çoğu...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Erdoğan’ın kendisine sorması gereken soru 16 Ekim 2021 | 108 Okunma Onlar hep “güçlü ve haklı”! 15 Ekim 2021 | 1.120 Okunma Algı ile gerçek 13 Ekim 2021 | 2.125 Okunma Cumhurbaşkanı’nın yoksulluğu hissetmemesi normal 11 Ekim 2021 | 2.195 Okunma O sorunun yanıtı Virjin Adaları’nda 09 Ekim 2021 | 733 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar