Menzile giden yol

Gündelik tartışmalarla, hay huylarla geçiyor zaman. Her yazın bir kışı olduğu gibi her ömrün de bir sonu var oysa.Hiç ölmeyecekmiş gibi davranıyoruz. Kırıyoruz, küstürüyoruz, yakıyor...

Gündelik tartışmalarla, hay huylarla geçiyor zaman. Her yazın bir kışı olduğu gibi her ömrün de bir sonu var oysa.

Hiç ölmeyecekmiş gibi davranıyoruz. Kırıyoruz, küstürüyoruz, yakıyor yıkıyoruz. Bir daha yüz yüze bakmayacakmışız gibi köprüleri atıyor, yola çıktıklarımızla yolda bulduklarımızı değiştirmekten çekinmiyoruz…

Vefa sanki arkaik bir duygu; kardeşlik, kadirşinaslık bulaşıcı bir hastalık adeta, kaçıyoruz onlardan.

“Ben” duygusu en güçlü duygu halini almış, bütün benliğimizi sarmış.

Oysa “ben,” “sen” varsan anlam kazanır.

Biz birbirimizle varız.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Engelli uzvunu yitirir, insan olma vasfını değil! 15 Mayıs 2022 | 39 Okunma Menzile giden yol 08 Mayıs 2022 | 293 Okunma İnsanın içindeki kelime garip 01 Mayıs 2022 | 52 Okunma İlk gençlik yıllarımda tutulduğum sevda: Erol Güngör 24 Nisan 2022 | 274 Okunma ‘İbrahim içimdeki putları devir’ 17 Nisan 2022 | 113 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar