Gözümün nuru…

Bugün sizi Mesut Hekimhan dostumuzun hikâyesine davet ediyorum. Küçücük sıcacık bir mektup marifetiyle öğrendiğim hikâyesine…“Gözümün nuru dostum…Henüz ortaokul son sınıftaydım...

Bugün sizi Mesut Hekimhan dostumuzun hikâyesine davet ediyorum. Küçücük sıcacık bir mektup marifetiyle öğrendiğim hikâyesine…

“Gözümün nuru dostum…

Henüz ortaokul son sınıftaydım, gözlerimi kaybettiğimde. Farkında değildim “gözleri görmemek” ne demektir. Sosyal çevrem nasıl olacaktı, eğitim hayatım ve ömrümün geri kalanını hangi şartlarda geçirecektim? Zorluklarla mücadele edebilecek gücü bulabilecek miydim?

Önümdeki en büyük engel belki de ailemin beni kabul edip etmeyeceğiydi. Babamın beni toplumdan saklamayarak insan içine çıkarması, eğitim hayatımın devam etmesi için elinden gelenin fazlasını yapması, maddi sıkıntılarına rağmen ihtiyaçlarımı ertelememesi, -diğer çocukları gibi- beni sevdiğini gösteriyordu. İşte bu başlangıç beni coşkulu, mutlu, mücadeleci kılacak ve her karşıma çıkan engele rağmen pes etmememi sağlayacaktı. Liseye kaydım yapılırken okul idaresinin babama, “Başına gelebilecek hiçbir işten okul idaresi sorumlu...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Gözümün nuru… 21 Kasım 2021 | 3 Okunma Vatan hasreti 16 Şubat 2020 | 89 Okunma Yaşama ritmi 09 Şubat 2020 | 59 Okunma Ruhların içindeki müzik 02 Şubat 2020 | 61 Okunma Bir rüyaya uyanmak 26 Ocak 2020 | 52 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar