Oğlum al takımları

Cumhuriyet Gazetesi Yazarı Barış Pehlivan'ın bugünkü (27.01.2022)'' Oğlum al takımları'' başlıklı yazısı.

“Ustam geldi, sırtıma vurdu, unut dedi romanları…”

Bu sene kaç çocuk fısıldayacak o şarkıyı? 

Halbuki Cumhurbaşkanı müjde gibi söyledi: “Yıl sonuna kadar 1 milyon gencimizi mesleki eğitim merkezlerimize dahil ederek istihdamlarını sağlamayı hedefliyoruz.” 

Hep ne diyoruz: Yoksul halk çocukları devlet eliyle tarikat yurtlarına itiliyor. 

Şimdi gözden kaçıyor, bir benzeri meslek eğitiminde de yaşanmaya başlıyor. 

Neydi MESEM kısa adıyla bilinen Mesleki Eğitim Merkezi’nin amacı:  

“Okuluna devam edemeyen çocuklar diplomasız kalmasın, bir yandan da meslek öğrenebilsin.”

Gelin görün ki bu yoldan sapılıyor. Çalışan çocuklar okula teşvik edilecekken, okuyan çocuklar çalışmaya teşvik ediliyor. 

Deniyor ki: Erdoğan’ın 1 milyon öğrenci hedefini duyan bürokrasi hareketlendi. Her meslek lisesinin bünyesinde bir MESEM oluşturulmasına dair emir okullara gitti. Hatta bazı müdürler, deyim yerindeyse çocuk işçi olmayı özendirerek öğrenci avına çıktı. 

Milli Eğitim Bakanlığı’nın broşürlerinden okuyorum: 

- Asgari ücretin en az yüzde 50’si kadar maaş imkânı 

- Kendi işyerini açma imkânı 

- İş kazası ve meslek hastalığı sigortası imkânı… 

Bir de sloganı var MEB’in: “Bir gün okul, dört gün işletme… Gelecek senin!”

İşte bu vaatlerle yoksul ailelerin aklı çeliniyor. 14 yaşındaki çocuklarını okuldan koparıp patronların kucağına atmaları sağlanıyor.  

Bakın, meslek okullarındaki öğrenci sayısı yaklaşık 1 milyon 700 bin. Eğer Erdoğan’ın MESEM’de 1 milyon hedefine ulaşılırsa, o okullar ucuz çocuk işçi pazarı gibi olacak. 

‘UTANMAZLIĞI KÂĞIDA DÖKMÜŞLER’ 
Eğitim-İş Genel Başkanı Kadem Özbay’a kulak veriyorum: 

“Çocuklar, kendilerini savunmalarının mümkün olmadığı, fiziksel ve psikolojik olarak dezavantajlı oldukları işletmelere itiliyor. 

Ailesi yoksul olduğu için eğitimden kopmak üzere olan çocuklara MESEM’lerle ‘Sana diploma verelim ama bir işe yara’ diye bakılıyor. İmam hatip ortaokulunda okuyan çocuklara nasıl ‘1 yıl hafızlık eğitimi al, ben onu da eğitimden sayacağım’ dendiyse meslek lisesindeki çocuklara da ‘Git çalış, biz seni okuyor sayalım’ deniyor. 

Ve biliyoruz ki çocukların işteki saatleri, protokoldeki gibi kalmıyor. Sanayideki usta ‘Hafta sonu da gel’, lokantacı ‘Bu akşam da gel, 20 lira vereyim’ dediğinde, o yoksul çocuğun ‘Hayır’ deme lüksü olmuyor. Bunu o imzaları atanlar da biliyor. Mesela MEB ile Turizm Bakanlığı’nın daha yeni imzaladığı protokolde ‘12 ay çalışılacağının’ notu düşülmüş. Evet, utanmazlığı kâğıda dökmüşler. 

Sözün özü: 1 yılda 1 milyon çocuğu sanayilere itecekler ve bunun bir toplumsal suç olduğunun idrakinde dahi değiller.” 

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Doğu seçmeni ezberi bozacak mı 18 Mayıs 2022 | 10 Okunma Karamollaoğlu ile Kılıçdaroğlu ne konuştu 13 Mayıs 2022 | 507 Okunma Kaftancıoğlu kararı iktidarın kâbusu olabilir 11 Mayıs 2022 | 4.870 Okunma Kaftancıoğlu: Başıma ne gelirse gelsin... 05 Mayıs 2022 | 849 Okunma Hakaretin perde arkası 03 Mayıs 2022 | 316 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar