Eleştiri kültürsüzlüğümüz

Bu yazı bir savunma değil. Eleştiriye karşıtlık da değil. Nefs Muhasebesi ve Sorgulama Günü’ne inanan hiçbir mümin, her sessizliğinde içinde kendisinin de olduğu, bütüncül eleştiriyi ihmal...

Bu yazı bir savunma değil. Eleştiriye karşıtlık da değil. Nefs Muhasebesi ve Sorgulama Günü’ne inanan hiçbir mümin, her sessizliğinde içinde kendisinin de olduğu, bütüncül eleştiriyi ihmal etmez. Ancak eleştiri dediğimiz şey; kendimizden başlar, yine en çok kendimizde kalır ve özellikle başkasına yöneldiğinde kendisine özgü bir ahlaka, insafa sahip olarak gerçekleşir.

KİMİLERİ kendileri “yan gel” tarzı kaykıldıkları halde, daimi sahneye diktikleri anlık değişim mucizeleri bekleyen alık bir bakıştan sonra, o bilindik eleştiri ağızlarında sakladıkları balta dilleriyle saldırıya başlıyorlar. Şunu da unutmamak lazım. Daima konuşanlar büyük ihtimalle hiçbir şey yapmayanlardır. İşi konuşmak olanların dışında… Ayrıca konuşmanın bir iş olarak kabulünü oluşturan şartları ve bunun hangi yıllara tekabül ettiğini daha sonra tartışırız.

Bir kere daimi yergiye alışık bir dil, kulağı tıkayan bir dildir. Eleştiri ahlakında yıkıcı dil, en başta kendisini yıkar. Hiç eleştirilmesin demediğimiz çok açık. Fakat hakikatsiz ve üslupsuz olmasın isteriz.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Kitap okumak bizi bozar 28 Ağustos 2018 | 4.636 Okunma Senin şarkın ne? Veya türkün? 21 Ağustos 2018 | 3.426 Okunma Vicdan 14 Ağustos 2018 | 3.444 Okunma Yaz ve yazmak 07 Ağustos 2018 | 2.080 Okunma Biraz küselim 31 Temmuz 2018 | 2.086 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar