Oyuncuyla seyircinin ortak atan kalbi

Hiçbir oyunu görmekte geciktiğim için bu kadar üzülmemiştim. Hep iyi şeyler duydum, hep niyetlendim, en son pandemi engeline tosladım ve ancak 106. ve son oyununda yakalayabildim. Craft’ın “Kalp” oyunu. Zorlu’da...

Hiçbir oyunu görmekte geciktiğim için bu kadar üzülmemiştim. Hep iyi şeyler duydum, hep niyetlendim, en son pandemi engeline tosladım ve ancak 106. ve son oyununda yakalayabildim. Craft’ın “Kalp” oyunu. Zorlu’da yaptığı final, hayatımda gördüğüm en etkileyici “veda”lardan biri olabilir. Bütün salon ağlıyor, oyuncular ağlıyor, alkışlar kesilmiyor, çok cesaret verici bir “kalp bütünleşmesi” yaşadık gerçekten.Neden cesaret verici; “Kalp” 1985 yılında yazılmış bir oyun. ‘80’lerin ilk yıllarında baş gösteren, bir türlü adı konulamayan, aslında konulmak da istenmeyen bir salgının ilk günlerini anlatıyor. Şimdi biliyoruz adını; AIDS. Bir virüs neden oluyor; HIV. Oyunun geçtiği zamanlarda hakkında bilinen tek şey insanları çoğunlukla iki yıla kalmadan öldürdüğü. Bir de sadece eşcinsellerde görüldüğüne dair bir hurafe var ve bu yüzden de devlet bir türlü bu virüsün araştırılması için gereken bütçeyi ayırmaya yanaşmıyor. Birçok kişi düşünüyor ki bu yılan onlara hiç bulaşmayacak, o nedenle telaşa sebep yok.Larry Kramer’ın yazdığı, Hira Tekindor’un su gibi akan Türkçesiyle dilimize kazandırdığı, İbrahim Çiçek’in tempolu rejisiyle sahneye koyduğu “Kalp”, aslında tam da böyle bir atmosferde...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Kadın cinayetlerine mülteci gerekçesi 25 Kasım 2021 | 47 Okunma Hayali kasaba, gerçek ülke 22 Kasım 2021 | 65 Okunma Su yolunda kırılanlar ve “Yargı” 18 Kasım 2021 | 67 Okunma Kafaya sıkan taksi şoförü 15 Kasım 2021 | 71 Okunma Bir de can havli var 11 Kasım 2021 | 78 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar