O ev hepimizin, yakamazsınız

Sivas katliamının üstünden geçti yirmi beş yıl. O yıl doğan çocuklar büyüdüler koca adam oldular.

Belki o dehşetin ne demek olduğunu tam da bilmiyorlar, bir ülkede insanların bir otele kapatılıp diri diri yakılmasının, alevlerin karşısında birilerinin seyirci kalıp birilerinin de “Yakın yakın” diye tezahürat yapmasının o toplumda nasıl kapanmayacak yaralar açtığının farkında değiller.

Onlara masal gibi geliyor belki, zamanın birinde, uzak bir diyarda geçen korku dolu bir masal. Orada insanlığın nasıl önemli bir sınavdan geçemeyip sınıfta kaldığına tanık olmadılar. Ve her şeyin nasıl küçücük bir provokasyona baktığına. Bir minik kıvılcımın koca bir yangına dönüşmesinin an meselesi olduğuna.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Şoförün istediği yere giden araç, taksi 15 Temmuz 2019 | 42 Okunma Her akşam başka bir yere ağ atıyor 11 Temmuz 2019 | 79 Okunma Yol vermeye mecbur olduklarımız 08 Temmuz 2019 | 80 Okunma Dev aynasından “Bilgenin Aynası”na 04 Temmuz 2019 | 27 Okunma Datça’yı aydınlatan ateş böcekleri 01 Temmuz 2019 | 6 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar