Mutsuz aileler de benzer

Kulağa ne kadar doğru gelse de Tolstoy’a katılmıyorum sanırım, “Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır”, diyor ya “Anna Karenina”ya başlarken....

Kulağa ne kadar doğru gelse de Tolstoy’a katılmıyorum sanırım, “Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır”, diyor ya “Anna Karenina”ya başlarken. Büyük felaketlerin, sıra dışı mutsuzlukların ya da olur ya çılgınca bir mutluluk halinin yaşandığı bir aileden söz etmiyorsak, her ailenin “mutsuzlukları” da “mutlulukları” da birbirine benziyor bence. Maalesef çoğunlukla da mutsuzlukları.Temelinde birlikte kalmayı mecburiyet kabul eden, artık bunu isteyip istemediğini sormayı bırakmış bir anne baba ve bu “mahkûmiyetin sebebi olarak gördükleri çocukları olan bir topluluktan ne beklenebilir ki? İki taraf da hayatta yaşayamadıklarının faturasını birbirine ve hükmedebildikleri canlılar olarak gördükleri çocuklara keserken onları bir arada tutan duyguya da olsa olsa “tahammül” adı verilebilir. Oysa doğru cevap “sevgi” olmalıydı.Neyse, iyi tarafından bakmaya çalışırsak, bu mutsuzluklardan yüz yıl geçse eskimeyen romanlar, sınır tanımayan filmler ve oyunlar çıkıyor. Farkas ve Estzer, tam da böyle artık aynı evde yaşarken birbirini “görmeyen”, birlikte geçirdikleri on sekiz yılın sonunda “Biz neden hala birlikteyiz ki?” sorusuna makul bir...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Bir sorun, neden dövüyor 23 Eylül 2021 | 69 Okunma Bir şeyler değişiyor 20 Eylül 2021 | 59 Okunma Virüse karşı kombinezon 16 Eylül 2021 | 214 Okunma Ya bizim bedenimiz? 13 Eylül 2021 | 92 Okunma Kadınlar hatırlıyor ve anlatıyor 09 Eylül 2021 | 81 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar