Kahramanımız Daire 16

Gündemi iki dakika takip edip boğazına kadar sinir bozukluğuna batmadan oradan çıkmak zor şu aralar yine. Bulunduğum ortamlarda en çok geçen diyalog “Vallahi ben artık takip etmiyorum”, “Sorma ben de, zaten hayat...

Gündemi iki dakika takip edip boğazına kadar sinir bozukluğuna batmadan oradan çıkmak zor şu aralar yine. Bulunduğum ortamlarda en çok geçen diyalog “Vallahi ben artık takip etmiyorum”, “Sorma ben de, zaten hayat çok zor, daha da moralimi bozmayayım diyorum”. Ve kaçınılmaz son: “Peki şeyi gördünüz mü?”O “şey” yangın olabilir, sel olabilir, iklim krizinin geldiği noktada sonumuzun yakın olduğuna dair bilimsel veriler olabilir, olası bir depremde başımıza geleceklere dair uyarılar olabilir, koronavirüsün yeni bir varyantı olabilir, Afganistan’daki Taliban dehşetine dair yeni bir kabus haber olabilir, kaybolmuş bir kız çocuğu, öldürülmüş bir kadın, katledilmiş bir hayvan, kurumuş bir göl, adım atılamaz olmuş bir deniz, ülkesinde şunu istemeyenler, dünyasında bunu istemeyenler, saydıkça akla yenileri gelecek bitmeyen upuzun bir liste olabilir. Sosyal medyayı açıp neler oluyor diye bakmak demek kesif bir nefes darlığı, insana ve hayata dair derin bir ümitsizlik demek.Ama bazen de işte “Yok, gerçekten izlemeye dayanamayacağım” dediğin görüntüler arasında bir tanesine denk geliyorsun, hiç tanımadığın bir adam, belli ki çileden çıkmış bir adam, avazı çıktığı kadar bağırıyor, “Bu dünyada...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Tiyatro Festivali ve bizim hikâyeler 21 Ekim 2021 | 86 Okunma Pembe bir aile trajedisi 18 Ekim 2021 | 140 Okunma Nasıl bu kadar ayrı düştük? 14 Ekim 2021 | 67 Okunma Bir erkeğin ceketi olmadan 07 Ekim 2021 | 105 Okunma Yollara bakır tel topraklama 04 Ekim 2021 | 84 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar