“Bomba size acılar bize”

Şarkı kaç gündür kafamın içinde çalıyor. Bildik bir melodi üzerine yazılmış sözleri ve beraberinde getirdiği bin bir tane düşünceyle.  “Bombalandınız, biz çok...

Şarkı kaç gündür kafamın içinde çalıyor. Bildik bir melodi üzerine yazılmış sözleri ve beraberinde getirdiği bin bir tane düşünceyle.  “Bombalandınız, biz çok üzüldük”, “Bomba size, acılar bize”. Şu görece rahat, kısmen güvenli, kabul edilebilir derecede huzurlu hayatlarımızın içinde otururken bir yandan da iyi ve vicdan sahibi insanlar olduğumuz için uzaktaki birileri için üzülüyoruz ya. Savaşın yıktığı bir ülkenin vatandaşları için, Taliban’ın hayatlarını darmadağın ettiği insanlar için, yanan, yakılan topraklar için üzülüyoruz mesela. İçimizin nasıl yandığını bütün dünya bilsin istiyoruz, hemen bir tweet atıyoruz, gözü yaşlı bir fotoğraf, daha iyisi video ekliyoruz, herkes öğreniyor nasıl samimiyetle üzüldüğümüzü. Ve içimiz rahatlamış olarak kahvaltı soframıza dönüyoruz. Giderek her bomba haberi aynı etkiyi bırakmaz oluyor tabii üzerimizde, hafiften bozulmaya başlıyoruz ikide bir kaçan keyfimiz için. Ama yani siz de sürekli bombalanıyorsunuz, biz günde kaç kez tweet atabiliriz ki? Tamam, unutursak kalbimiz kurusun da o kadar da değil.Bursa Nilüfer Kent Tiyatrosu’nda Britanyalı yazar Mark Ravenhill’in 15 kısa oyunundan oluşan “Vur, Yağmala, Yeniden” serisi beş episod halinde...

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Pınar Gültekin’i unutmayalım 27 Eylül 2021 | 28 Okunma Bir sorun, neden dövüyor 23 Eylül 2021 | 79 Okunma Bir şeyler değişiyor 20 Eylül 2021 | 59 Okunma Virüse karşı kombinezon 16 Eylül 2021 | 215 Okunma Ya bizim bedenimiz? 13 Eylül 2021 | 92 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar