Bazı masallar uyandırmak için anlatılır

1970 yılında 41 yaşındayken kaybettiğimiz tiyatro insanı Sermet Çağan’ın tasarladığı ama yazmaya zamanının yetmediği oyunu “At Gözü”, 90. doğum yılında Yiğit Sertdemir’in kaleminden seyirciyle buluşuyor  

Yıl 1968, tarih 21 Mart. Vapur son seferini tamamlamış, yolcular bir bir iniyorlar. İki kişi hariç: Evleri olmadığı için vapurda geceleyen genç âşıklar; Sermet ile Seçkin. İki kişi dedim ama aslında üç kişiler, Seçkin’in karnında kızları Zeynep de var. Ama ne evsizlik kaçırıyor keyiflerini, ne kapılarına dayanmış olan icra memurları, karşılıklı bir söz düellosu, tatlı bir oyun sürüp gitmekte. “Nasıl ama yetmiş beş kuruşa deniz manzarası. Nasıl buldun manzaramızı? / Bayıldım, buraya getirdiğin ilk kadın... ben değilimdir umarım.” Kabul edelim, Seçkin’in zehir gibi zekâsı bir adım önden gidiyor hep, verdiği cevaplarla lafı gediğine koyuyor. Ya da Sermet buna izin veriyor karnı burnunda vapurlarda geceleyen karısını kızdırmamak için. 

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Özgürlük mü korkaklık mı? 22 Mart 2019 | 19 Okunma Bir kravat bin ayıp örter 21 Mart 2019 | 57 Okunma Acı böyle paylaşılır 18 Mart 2019 | 23 Okunma Bekleme odasında geçen hayatlar 15 Mart 2019 | 14 Okunma Böyle yerleşmiş, ne zararı var? 14 Mart 2019 | 30 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar