Şiirin doğduğu ve değdiği boşluk

Dünyaya doğan insan, bir bütünden kopar bence… Meselâ biyolojik kök olarak annesinden ve babasından kopar. O boşluktur sızlayan ilkin. Bir de ruhuna üflenen, ona can veren nefesten kopar. Mevlâna’nın...

Dünyaya doğan insan, bir bütünden kopar bence… Meselâ biyolojik kök olarak annesinden ve babasından kopar. O boşluktur sızlayan ilkin. Bir de ruhuna üflenen, ona can veren nefesten kopar. Mevlâna’nın Mesnevi’sindeki ney misali, asıl vatanından kopan kamış gibidir. Bundan dolayı dünya gurbetinde bütüne olan özlemle yanar durur. Sonra… Yaşamı boyunca birbirlerinin ruhunda ya da bedeninde açtığı gedikler/boşluklar var bir de insanların. Kimi sevgisini alıp gider, kimi umudunu, kimi arzusunu ötekinin… Boşluk, insanın yazgısıdır o hâlde. Ve emel gurbeti hiç bitmez!. . O boşlukları doldurmak, yokluğunu hissettiği şeyi bulmak hevesiyle ya da acısıyla, bir bütüne daima hasret duyar insan.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İyi roman bir girdaptır 17 Şubat 2020 | 119 Okunma Şu hayalkârın bize yaptığı! 10 Şubat 2020 | 29 Okunma Hepimiz bir Godot bekleriz… 03 Şubat 2020 | 48 Okunma Virginia Woolf, kalabalık, parçalanma, ç 27 Ocak 2020 | 146 Okunma Yaşasın yeraltı!.. 20 Ocak 2020 | 46 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar