Şiirin doğduğu ve değdiği boşluk

Dünyaya doğan insan, bir bütünden kopar bence… Meselâ biyolojik kök olarak annesinden ve babasından kopar. O boşluktur sızlayan ilkin. Bir de ruhuna üflenen, ona can veren nefesten kopar. Mevlâna’nın...

Dünyaya doğan insan, bir bütünden kopar bence… Meselâ biyolojik kök olarak annesinden ve babasından kopar. O boşluktur sızlayan ilkin. Bir de ruhuna üflenen, ona can veren nefesten kopar. Mevlâna’nın Mesnevi’sindeki ney misali, asıl vatanından kopan kamış gibidir. Bundan dolayı dünya gurbetinde bütüne olan özlemle yanar durur. Sonra… Yaşamı boyunca birbirlerinin ruhunda ya da bedeninde açtığı gedikler/boşluklar var bir de insanların. Kimi sevgisini alıp gider, kimi umudunu, kimi arzusunu ötekinin… Boşluk, insanın yazgısıdır o hâlde. Ve emel gurbeti hiç bitmez!. . O boşlukları doldurmak, yokluğunu hissettiği şeyi bulmak hevesiyle ya da acısıyla, bir bütüne daima hasret duyar insan.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Tarihin, bilgeliğin ve hedonizmin şairi 14 Ekim 2019 | 44 Okunma Esrarengiz İstanbul öyküleri 06 Ekim 2019 | 10 Okunma Yoksulluk ve aşkın terbiye ettiği ‘Çırak 29 Eylül 2019 | 15 Okunma Domenico Starnone’nin ‘Bağlar’ romanında 15 Eylül 2019 | 12 Okunma Cemil Kavukçu’nun ‘Balyozla Balık Tutanl 08 Eylül 2019 | 16 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar