Neruda’nın Postacısı

Bu hafta iki kitap okudum. Biri Antonio Skarmeta’nın Neruda’nın Postacısı idi, diğeri Carlos Maria Dominguez’in Kâğıt Ev’i. Tesadüf bu ya Latin Amerika ülkelerindeydim. Neruda’nın Postacısı’nda...

Bu hafta iki kitap okudum. Biri Antonio Skarmeta’nın Neruda’nın Postacısı idi, diğeri Carlos Maria Dominguez’in Kâğıt Ev’i. Tesadüf bu ya Latin Amerika ülkelerindeydim. Neruda’nın Postacısı’nda 1969’da, Şili’nin bir balıkçı kasabası ve şair Pablo Neruda’nın yaşadığı yer olan Isla Negro’da konakladım bir süre. Bir liman, yoksul, esmer yüzlü balıkçılar, 17 yaşında şair ruhlu bir çocuk, bisikletinin pedallarına aşkla basan, dünyayı şiirsel bir metafor olarak gören ve çantasında belki de binlerce şiir taşıyan Mario Jimenez!. . Sayfaları çevirmeye başladıktan bir süre sonra, kasabanın şuh kızı Beatriz Gonzalez’in sivri dilli annesinin –asabi kaynana ve şiirin tehlikelerine vakıf bir anaç tavuk!- barına oturmuş etrafı gözlemliyordum… Mario’yu (romanın başkahramanı), orada otururken gördüm, bisikletiyle şair Neruda’ya mektuplarını götürüyordu. Bir gün oturduk, Neruda’dan birkaç şiir okudum ona. Dostluk için atılan en sağlam adım şiirdir, onunla gönülden gönüle giden gizli yolu keşfeder, kalplere misafir olursunuz. Öyleydi.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İyi roman bir girdaptır 17 Şubat 2020 | 149 Okunma Şu hayalkârın bize yaptığı! 10 Şubat 2020 | 34 Okunma Hepimiz bir Godot bekleriz… 03 Şubat 2020 | 60 Okunma Virginia Woolf, kalabalık, parçalanma, ç 27 Ocak 2020 | 165 Okunma Yaşasın yeraltı!.. 20 Ocak 2020 | 53 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar