Evvel sen de yücelerden uçardın

Albert Camus’nün “Düşüş” adlı romanını okuduktan sonra Karacaoğlan’ın; “Evvel sen de yücelerden uçardın/ Şimdi enginlere indin mi gönül/ Derya, deniz, dağ, taş demez geçerdin/ Karadan menzilin aldın mı gönül” türküsü dolandı dilime.

Ardından Yunus’un; “Ben ay’ımı yerde gördüm ne isterim gökyüzünde/ Benim yüzüm yerde gerek bana rahmet yerden yağar” dizelerini hatırladım. İnsana evrende gerçek ‘yeri’nin neresi olduğunu bildiren hikmetli dizelerdir bunlar.

Bu dizelerin Camus’nün “Düşüş”üyle ne ilgisi var, diyeceksiniz. Bence var! Çünkü bu eser de tıpkı Karacaoğlan’ın “Evvel sen de yücelerden uçardın” dediği üzere bir insanın evvelâ ‘yükseklerde uçma’sını daha sonra da ‘düşüş’ünü; yani “Karadan menzil alışı”nı, kendi gerçeğini fark edişini konu edinir. Zaten romana “Düşüş” denmesi de bundan.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
İyi roman bir girdaptır 17 Şubat 2020 | 182 Okunma Şu hayalkârın bize yaptığı! 10 Şubat 2020 | 41 Okunma Hepimiz bir Godot bekleriz… 03 Şubat 2020 | 81 Okunma Virginia Woolf, kalabalık, parçalanma, ç 27 Ocak 2020 | 197 Okunma Yaşasın yeraltı!.. 20 Ocak 2020 | 63 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar