Babam için annem

Annem son birkaç senesini Alzheimer olarak yaşadı. Nerede ise dünyadan kopmuştu. Yemeklerini bile kız kardeşlerim veriyordu ağzına. Sonra göçtü bu dünyadan. 13 yaşında evlenmişti babamla. Babam 16’sındaymış...

Annem gidince babam öksüz gibi kaldı kendi evinde. Etrafında evlatların olması yetmiyordu. Bir gün bana şunu söyleyecekti:

- Oğlum annenizin orada yatağında nefes alıp vermesi önemliymiş.

Birlikteliklerinde tartışma vs olmamış mıydı? Tabii ki olmuştu. Ama işte bugün onsuzdu, yalnızdı ve yüreğinde bir burkuntu vardı. Bir yıl sonra o da gitti sevgili hanımının gittiği dünyaya.

Konya’da Ömer Kuşçu diye değerli bir insan vardı. Bir gün önce rüya görüyor, kısa süre önce vefat eden eşi yanındaki yeri göstererek “Ne zaman geleceksin yanıma?” diyor. Ertesi gece yolculuk başlıyor.

Bizde kadın aslında böyledir.

Onsuz olunamayandır. Onsuz yüreklerin darlığa düştüğü kişidir.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
‘Müslümanlık oranı’ 23 Mayıs 2019 | 3.783 Okunma Siyasi bedel açısından bakıldığında… 21 Mayıs 2019 | 739 Okunma Satranç 19 Mayıs 2019 | 3.322 Okunma Bir kere daha yazayım 17 Mayıs 2019 | 5.446 Okunma Seçmeni yeniden kazanmak için 16 Mayıs 2019 | 4.808 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar