Babam için annem

Annem son birkaç senesini Alzheimer olarak yaşadı. Nerede ise dünyadan kopmuştu. Yemeklerini bile kız kardeşlerim veriyordu ağzına. Sonra göçtü bu dünyadan. 13 yaşında evlenmişti babamla. Babam 16’sındaymış...

Annem gidince babam öksüz gibi kaldı kendi evinde. Etrafında evlatların olması yetmiyordu. Bir gün bana şunu söyleyecekti:

- Oğlum annenizin orada yatağında nefes alıp vermesi önemliymiş.

Birlikteliklerinde tartışma vs olmamış mıydı? Tabii ki olmuştu. Ama işte bugün onsuzdu, yalnızdı ve yüreğinde bir burkuntu vardı. Bir yıl sonra o da gitti sevgili hanımının gittiği dünyaya.

Konya’da Ömer Kuşçu diye değerli bir insan vardı. Bir gün önce rüya görüyor, kısa süre önce vefat eden eşi yanındaki yeri göstererek “Ne zaman geleceksin yanıma?” diyor. Ertesi gece yolculuk başlıyor.

Bizde kadın aslında böyledir.

Onsuz olunamayandır. Onsuz yüreklerin darlığa düştüğü kişidir.

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Erdoğan, Ayasofya ve beka 21 Mart 2019 | 201 Okunma Egg-boy 19 Mart 2019 | 6.497 Okunma Kök kurutmak 17 Mart 2019 | 5.575 Okunma Başarmalıydık başarmalıyız 14 Mart 2019 | 202 Okunma Karşı tarafın konsolidasyonu 14 Mart 2019 | 6.920 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar