Damatname...

Onun gönlü bir tuhaftır. Gönlünü siyaset pazarına sürmesi bundan. İstanbullu tuhaflığa hiç oy verir mi?


Bugün 35. gün doluyor, o ise hâlâ oy verdiğini sanıyor; saydırıyor da saydırıyor!
Denizde kum onda tuhaflık.
En tuhafı da, çocuklarından çok damadına hayranlığı! Amerika’larda okuttuğu, vakıflar, dernekler kurup gemilere vesaireye mükerreren sahip olmuş gül gibi dört evladı dururken, devletin kasasını Damat’a teslim etmesi tuhaftan da acaip bir şeydir.
Parantez açmanın ise tam yeridir: (Alçak FETÖ’nün “Sıfırladın mı oğlum!” iftirasının etkisinde kalıp, bu kez sanki ülkenin maliyesini, Hazine’sini “sıfırlama işini” topyekûn damada vermiş gibi bir manzara içindeyiz. Allah muhafaza.) Rahmetli anneciğine olan sevgisini ilan etmesi çok hoştur. Ama nedense babasını andığına hiç tanık olamıyoruz!
Bu acaba, cennet üzerinde babaların hiçbir tasarrufu olmamasından mıdır?

***

YAZININ DEVAMI
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Sandık sanmadık... 23 Haziran 2019 | 25 Okunma Gözün karnı var mı? 16 Haziran 2019 | 33 Okunma Onda on Reyiz... 09 Haziran 2019 | 112 Okunma Tek Adam deyip geçme 02 Haziran 2019 | 99 Okunma Kaymaklı ama yaslı 26 Mayıs 2019 | 102 Okunma
TÜM YAZILARI
Yorumlar